Wiem, jakże zła, niedobra, wredna, paskudna jestem. Wiem.
No nie miałam ani czasu, ani serca. Do wyszywania, do robienia zdjęć, do jakichkolwiek publikacji.
Życie biegnie jak szalone. Aż ciężko uwierzyć, że minęło już tyle czasu od ostatniego posta!
Pokazywany ostatnio kot doczekał się ramki.
A tak wygląda na ścianie. Jeszcze będą tu małe poprawki (w sensie - hafciki będę wymieniać), ale na razie chyba nie wygląda aż tak źle :)
No i to, co Was ciekawi najbardziej :) Elfka! Pomału, bo pomału, ale konsekwentnie powstaje :) Oczami wyobraźni już szukam dla niej miejsca w domku. Ale jakoś nie umiem znaleźć :( A jest jeszcze druga elfka do wyszycia, letnia. Nie wspomnę o tym, że chciałabym wyszyć ich całą serię, bo okropnie mi się podobają ;P
Rok chyli się ku końcowi.
Co zrobił?
Pozbawił mnie złudzeń. To na pewno. Nauczył mnie siły, samodzielności i niezależności.
Pokazał mi, że wyróżnianie się w tłumie nie boli :) I nie trzeba tego robić wcale w sposób ostentacyjny, brutalny i chamski!
Dał mi też troszkę popalić między marcem i sierpniem, gdy ważyły się losy mojej pracy. Na szczęście wszystko dobrze się skończyło.
W czerwcu i grudniu zesłał dosyć mocne zachwianie zdrowia. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło :)
Końcówka roku była dosyć intensywna. Począwszy od października, gdy znalazłam dwie przekochane bratnie duszyczki, przez listopad, cały okraszony niekończącą się imprezą, aż po grudzień, gdy ktoś wskrzesił ćmę telepiącą się gdzieś nad żołądkiem.
Znowu czuję, znowu myślę, znowu chcę i mogę.
To jest w życiu piękne.
I tego Wam wszystkim, Moi Kochani, życzę w nadchodzącym roku :)
